Miesiąc nienawiści do technologii – czyli jak znienawidziłam Facebook, Instagram i Mac Photos

/for English overview of this angry rant against Facebook, Instagram and Mac Photos scroll down/

Na ogół pisze tutaj (w miarę) kulturalne uwagi o językach, tłumaczeniu i komunikacji. Dziś jednak chciałam wylać z siebie złość. Chodzi o afronty, które spotkały mnie ze strony aplikacji, które należały do moich ulubionych. Obecnie wszystkie trzy darzę szczerą nienawiścią. Czytaj dalej

Reklamy

Facebook chce znać moje ‚prawdziwe’ imię… a ja mówię ‚stop’

Ten blog połączony jest z fanpagem ‚Przekłam Literacki‚ na Facebooku, śledzonym przez prawie 400 osób. Ale być może już niedługo… Jakiś czas temu zauważyłam, że wpisy z bloga nie pojawiają się automatycznie na Facebooku, a gdy chciałam sprawdzić przyczynę, okazało się, że Facebook zablokował moje konto, gdyż moje nazwisko zostało przez kogoś zgłoszone jako nieprawdziwe (thanks a lot, bastard). Żeby je odblokować, musiałabym przesłać Facebookowi dokumenty potwierdzające, że jestem ‚sobą’ (lecz któż naprawdę jest ‚sobą?’ pyta mój wewnętrzny filozof)

Dlaczego tego nie mam zamiaru przesyłać swoich dokumentów? I co pocznę bez Facebooka? Czy poza Facebookiem istnieje świat?

Czytaj dalej

8 wspaniałych – bohaterowie i bohaterki na 11 listopada

W ponurym dla wielu okresie, pełnym deszczu, ciemności i niespodziewanych wydarzeń, kilka osób spotkało się (w necie) i postanowiło zrobić coś pozytywnego na zbliżające się święto 11 listopada. Wiele dni spędzonych na komentowaniu/ lajkowaniu/ researchu/ szkicowaniu/ wyklejaniu/ kserowaniu później… powstał „ZINE 8 wspaniałych”.

Jest to czarno-biała gazetka DIY o pozytywnych bohaterach polskiej historii. Jej celem jest dowartościowanie postaci promujących międzyludzką solidarność, wiedzę i postęp społeczny – wartości, które dziś zdają się zajmować w Polsce dalszy plan. Dodatkowo, gazetka ma działanie antystresowe – po wydrukowaniu może służyć jako ZEN kolorowanka.

Niedoskonałości są nieuniknione i świadczą o rzemieślniczej metodzie oraz jakości 🙂

sdr

Czytaj dalej

„Ameryka – mówi do mnie . Zrozumiałem.” Anegdota o tłumaczeniu z „amerykańskiego” na nasze.

Nauka najszybciej rozwija się w centrum – tam gdzie są duże ośrodki naukowe oraz inwestycje w badania i publikacje. Peryferiom pozostaje tylko obserwować, nadrabiać zaległości i kopiować już istniejące rozwiązania. Czy aby na pewno? I czy rozwiązania, które sprawdzają się w centrum, znajdą zastosowanie z dala od niego?

Dzisiejszy wpis dotyczący przekładania podręczników akademickich, a inspirowany jest obserwacjami SW (zbieżność inicjałów nazwiska nieprzypadkowa), który prowadzi zajęcia z marketingu w dobrej szkole biznesowej, położonej jednak z daleka od ‚centrum’.

Czytaj dalej

Filologu, a może turystyka?

Jeśli nie praca jako tłumacz(ka), ani nauczyciel(ka) języka obcego to może pilotowanie wycieczek, praca przewodnika lub pisanie materiałów turystycznych?

W tym wpisie podzielę się obserwacjami z światka turystycznego – jednego z możliwych środowisk, w których może odnaleźć się po studiach filolog lub lingwista.

Czytaj dalej

Czy bez kawy da się żyć (i pracować)

Ten post sponsorowany jest przez wyrażenie „to go cold turkey”, czyli „odstawić używkę z dnia na dzień”.

To właśnie uczyniłam ponad miesiąc temu z kawą. Ten wpis jest dla tych, którzy podobnie jak ja, nie wyobrażali sobie dnia, a szczególnie dnia pracy, bez kawy. W zawodzie tłumacza nałóg (czy też nawyk) kawowy jest z pewnością rozpowszechniony – sprzyja mu zadaniowy tryb pracy, a także miejsce jej wykonywania – często własny dom, czasem kawiarnia. Mój styl życia do niedawna też był napędzany miarowym dopływem kofeiny.

Po co rzucać kofeinę?

Wciąż nie rozstrzygnięto co przeważa: pozytywne czy negatywne konsekwencje picia kawy. Argumentów jest wiele, ale każdą dyskusję kończy zwyczajowe „wszystko z umiarem”.  Mnie jednak wcale nie zdrowotny, a ‚psychologiczny’ aspekt skłonił do zrezygnowania z kawy. Zaczęłam zauważać, jak bardzo wszechobecna jest kawowa propaganda. Na mojej uczelni w każdym budynku jest kawiarnia. W Anglii człowiek niemal potyka się o dmuchane kubki Costy czy też przedstawiające kawową ofertę Macdonalda, Greggsa, Starbucksa stojaki (zwane zresztą ‘potykaczami’). Chyba bardziej niż w Polsce, reklamy kawy odwołują się tu do emocji. Obraz napoju konstruowany jest jako konotujący przyjemność, relaks, odpoczynek, nagrodę (soczysty materiał dla analityka dyskursu).

Czytaj dalej

Czy i jak tłumaczyć swoje imię na język obcy – by Martha Wr Blewska

Cóż może być człowiekowi bliższego niż własne, słyszane co dzień po wielokroć, imię? Dziwnie sobie wyobrazić, że nagle, z dnia na dzień, zostaje nam przypisane całkiem inne (choć w przypadku nazwisk, połowa populacji zmienia je po ślubie – barbarzyński zwyczaj!). Jeśli chodzi zaś o imię, najczęściej mierzymy się z koniecznością jego „przetłumaczenia” podczas kontaktu z obcokrajowcami, szczególnie na obcej ziemi, gdzie nie każdy chce epatować polszczyzną w wydaniu szeleszcząco-zgrzytliwo-niewymownym. Co więc mają począć na obczyźnie Bożydarowie, Mirosławowie, Bożeny, Marzeny, nie mówiąc o Szczepanach? Poniżej trzy strategie do wyboru opatrzone roboczymi tytułami 1.Martha, 2. Marta, 3. Manatu i zilustrowane anegdotami z życia wziętymi.

Czytaj dalej